• Επιλέξτε κατηγορία
• Electronica
• Featured
• Indie Pop
• Indie Rock
• Post Rock
• Synth Pop
• Video

Οι Au Revoir Simone αποτελούνται από το γυναικείο τρίο των Annie Hart, Erika Forster, Heather D’Angelo. Με βάση το Μπρούκλιν, υπάρχουν από το 2003-2004, παίζουν synthpop και μας παρουσιάζουν τον τρίτο δίσκο τους, “Still Night, Still Night“. Η Feist λιγότερο σέξι, οι The Bird and The Bee χωρίς παλαμάκια, η Lykke Li βυθισμένη στα synths, απλοί ρυθμοί, ζεστά φωνητικά, αλλά μέχρι εκεί.

Η προσωπική μου άποψη για τον δίσκο είναι πως όταν προσπαθείς να κάνεις κάτι απλό, το οποίο βέβαια να μην βρίσκεται στα επίπεδα της Lady Gaga για παράδειγμα, πρέπει να προσπαθείς συγχρόνως να κερδίζεις τον ακροατή από κάτι άλλο. Αυτό το κάτι άλλο μπορεί να είναι οι στίχοι, τα φωνητικά, η παραγωγή του δίσκου ή τέλος πάντων κάτι που να είναι ενδιαφέρον πέραν του εξωφύλλου. Οι Au Revoir Simone προσπαθούν, δεν είναι ότι βάζουν τα keyboards να παίζουν και κουρδίζοντας τις γλυκές φωνούλες τους απλά, επιδιώκουν επαίνους. Έχουν μία μελαγχολία (κάπως την έκρυβαν στα προηγούμενα άλμπουμ) κατάλληλη για ταξίδια του μυαλού, εκλεπτυσμένες , σοβαρές, καθώς πρέπει, αλλά όχι δήθεν. Ακούς τον δίσκο και τελικά δεν είναι κακός. Μέσα σε αυτόν υπάρχουν όμορφα τραγούδια, όπως το εισαγωγικό “Another Likely Story” με το σχεδόν techno beat καθ’ όλη την διάρκεια του τραγουδιού, το πιο κοριτσίστικο up-tempo “Shadows” με τους στίχους να κυλάνε πολύ αρμονικά με την μελωδία των πλήκτρων, το -κάτι μου θυμίζει- “Knight of Wands“, το «αγαπώ τους Broadcast» “Trace A Line“, ενώ ο δίσκος κλείνει πιο ατμοσφαιρικά με τα “Organized Scenery“, “We are Here” και “Tell me“.

Οι στίχοι δεν είναι και οι πιο αφελείς , αποδεικτικό στοιχείο το “getting drunk in taxicabs and writing names on back of hands and figuring how to get to you…” του “Trace a Line” και το “We’ve talked a million hours to end up just where we begun…” στο “Take me as I am“. Ναι, τελικά δεν είναι μία χαζομάρα το “Still Night, Still Night“, είναι προσεγμένος, με όλες τις χορευτικές ή ποπ πυγολαμπίδες να λείπουν εσκεμμένα και την ρετρό αισθητική τελικά να αποδεικνύεται γνήσια.

Εντάξει το επίπεδο του μινιμαλιστικού ήχου τους δεν θα το συγκρίνουμε ή παρομοιάσουμε με το “O Superman” της Laurie Anderson (ας πούμε), αλλά μπορούμε να καταλήξουμε για άλλη μια φορά πως δεν είναι απίθανο να κυκλοφορούν στις μέρες μας ωραίοι ποπ δίσκοι.

Το εξώφυλλο του δίσκου είναι από τον πίνακα του Samuel Palmer “Shepherds Under a Full Moon”. Λίγο παραπλανητικός ομολογώ, συγκριτικά με τις ηχητικές κορνίζες που δημιουργούν οι τρεις κοπελιές στο cd πίσω από αυτόν.

TrackList:

1. Another Likely Story/ 2.Shadows/ 3.All or Nothing/ 4.Knight of Wands/ 5.The Last One/ 6.Trace a Line/ 7.Only You Can Make You Happy/ 8.Take Me As I Am/ 9.Anywhere You Looked/ 10.Organized Scenery/ 11.We Are Here/ 12.Tell Me

[Πηγή: Άγγελος Κουκλάκης - postwave.gr]

Official

MySpace

Σας άρεσε αυτό το άρθρο; Εγγραφείτε στο RSS feed για να μην χάνετε ποτέ κανένα από αυτά!!!

Leave a Reply