Το The Bachelor είναι η μουσική εποποιία της ενηλικίωσης του Patrick Wolf. «Θέλω να μεγαλώσω επαίσχυντα. Θέλω να γίνομαι κάθε μέρα και πιο αντισυμβατικός», μας λέει, διαλαλώντας το πρώτο μέρος μιας δουλειάς που είχε αρχικά σχεδιαστεί να κυκλοφορήσει ως διπλό άλμπουμ, και τώρα έσπασε στα δύο, με το δεύτερο μέρος να αναμένεται τον επόμενο χρόνο.
Έχουμε δει τον Patrick Wolf να αλυχτά προς το φεγγάρι δίπλα σε έναν φάρο παραμυθιού, να παίζει μελαγχολικό ukulele στις βραχώδεις ακτές της Κορνουάλης, και να γυρνά ντισκομπάλες καθώς σπαρταράει στις πίστες του πολύχρωμου electric pop underground –φέρνοντας τον ελικοειδώς προς το mainstream, με εμφανίσεις που ποικίλουν από δημοφιλή μουσικά shows της τηλεόρασης, μέχρι κάποιες, αμφιβόλου ποιότητας, guest εμφανίσεις σε chat shows που θα ‘ταν καλύτερα να μην αναφέρουμε καν. Τώρα όμως, μπορούμε να φέρουμε στην επιφάνεια την πιο σκοτεινή, και ριζοσπαστικά ειλικρινή, πλευρά του –σε αντίθεση με την επιφυλακτική επιτυχία που του πρόσφερε η προηγούμενη δουλειά του The Magic Position.
Το νέο άλμπουμ πραγματοποιεί μια δραστική νέα στροφή, ενσωματώνοντας την χαρακτηριστική για τον Wolf λατρεία για της παραδοσιακή Αγγλική και Κέλτικη folk μουσική, στην ιδιαίτερη φουτουριστική, ολισθηρή και σκοτεινή techno-pop που τόσο αγαπά –σε αυτό, βοηθήθηκε στο μέγιστο από τον πρώην Atari Teenage Riot Alec Empire. Το πρώτο single του The Bachelor, Vulture, είναι και το πιο χαρακτηριστικό του νέου αυτού ήχου, αφήνοντας όμως διάσπαρτα μικρά ξέχειλα ανοίγματα καθ’ όλη τη διάρκεια του δίσκου, κάνοντας έτσι μια επιτόπια στροφή, αναδιφώντας και πάλι στις αληθινές ρίζες του καλλιτέχνη: την ρομαντική Αγγλική folk.
Το κομμάτι που ανοίγει τον δίσκο, Kriegspiel, σχεδόν μας προειδοποιεί για το τι μέλει γενέσθαι, όντας εντελώς απαλλαγμένο από στίχους, και ανεβάζει ένα ηλεκτρισμένο κρεσέντο που οδηγεί παλλόμενο προς τα δυο πιο σκληρά tracks, Hard Times και Oblivion, τα οποία μας κάνουν γνωστή μια πλευρά της μουσικής του Wolf που δεν γνωρίζαμε ως τώρα: τις κιθάρες. Οι συνεργασίες μας φέρνουν ευχάριστες εκπλήξεις, καθώς βρίσκουμε ονόματα όπως η αγγλίδα folk τραγουδίστρια Eliza Carthy, και η βρετανίδα ηθοποιός «με τα πύρινα μαλλιά» Tilda Swinton, ως «η φωνή της ελπίδας».
Ο άγριος ρομαντισμός των Damaris, Thickets, The Sun is Often Out και Blackdown ανεβάζουν το The Bachelor σε νέα, κολοσσιαία και μαγευτικά ύψη. “Desire, desire, deep down inside of me / You are not the maker nor the master of me,” μας τονίζει ο Wolf, γυρνώντας πλάτη στις συναισθηματικές θύελλες της εποχής του ηδονισμού, και μας υπόσχεται (αλλά πάνω απ’ όλα στον ίδιο του τον εαυτό) πως επιστρέφει σπίτι του.
Το The Bachelor, όπως όλες οι απίθανες ρομαντικές ιστορίες πριν από αυτό, είναι μια σπάνια δουλειά που απέχει μόλις μια ανάσα από την τελειότητα.
[Ελεύθερη Μετάφραση από www.clashmusic.com]
Σας άρεσε αυτό το άρθρο; Εγγραφείτε στο RSS feed για να μην χάνετε ποτέ κανένα από αυτά!!!



del.icio.us
blinklist
digg
Facebook
Furl
ma.gnolia
Newsvine
Pownce
reddit
StumbleUpon
Technorati
Twitter