• Επιλέξτε κατηγορία
• Electronica
• Featured
• Indie Pop
• Indie Rock
• Post Rock
• Synth Pop
• Video

Όπως και η μουσική τους, το όνομα των Black Moth Super Rainbow είναι προκλητικό και μυστηριώδες, ακριβώς όπως το επιθυμούν τα μέλη του γκρουπ, που παρουσιάζουν τους εαυτούς τους με τον εξής τρόπο: “Drums: d.kyler; Voice + Music + Visual: tobacco; More Music: ryan graveface and seven fields of aphelion” –αυτό, μεταφράστε το μόνοι σας…Το άλμπουμ ανοίγει με το Born On A Day The Sun Didn’t Rise, μια σύνθεση που τοποθετεί το συγκρότημα εκεί όπου τέμνονται η ψυχεδέλεια με την electronica στο διάγραμμα Venn. Τα περασμένα από vocoder φωνητικά του Tobacco (τεχνική που χρησιμοποιεί σε ολόκληρο το δίσκο) ηχούν ρομποτικά, δημιουργώντας μια φουτουριστική αίσθηση, την ίδια στιγμή που οι μελωδίες είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν. Οι στίχοι είναι σύντομοι και επαναλαμβανόμενοι, φτιάχνοντας ένα κυλιόμενο mantra. Το αφηρημένο νόημά τους εγείρει ιδέες στο μυαλό του ακροατή, οδηγώντας κάθε σκέψη στη δική της, ιδιαίτερη, κατεύθυνση, καθώς ξεδιπλώνονται:

Born on a day the sun didn’t rise
Born in a world without sunshine
You, you’re the apple of my eye
Born on a day the sun didn’t rise

Όλα αυτά εναρμονίζονται σε μια ηχητική μακαριότητα, καταλήγοντας σε ήχους ανέλιξης που σηματοδοτούν την απαρχή ενός ταξιδιού. Αυτό ίσως να εξηγεί το μυστήριο του γιατί σημειώνονται μόνο 11 κομμάτια ενώ το άλμπουμ περιέχει 12 –το άλμπουμ κυλά σαν ένα μονοκόμματο 35λεπτο με διαφορετικά movements.

Το Dark Bubbles ανοίγει και κλείνει με ακουστική κιθάρα, παραμορφώνοντας ακόμα περισσότερο τα vocoder-φωνητικά. Οι παλμικοί ήχοι που ξεπετιούνται από το Twin of Myself θυμίζουν music box. Στο Golden Splatter, τα έγχορδα που κλείνουν το κομμάτι είναι πλούσια και ζωηρά.

Αν δεν σας έχει ήδη συνεπάρει το αποτέλεσμα φτάνοντας σε αυτό το σημείο, τότε… κάτι τρομακτικά βαρύ κρατά πίσω την φαντασία σας.

Η μουσική του Iron Lemonade ακούγεται πιο μηχανική. Οι στίχοι μιλούν για το ξεγύμνωμα της ταυτότητας: “wash my friends away/…eat my face away.” Το Smile The Day After Today είναι ένα ειδυλλιακό ορχηστρικό –εδώ καταλαβαίνουμε πως η τραχύτητα του vocoder δεν θα δούλευε πάνω του. Το mantra εξακολουθεί στο Bubblegum Animals, όπου ένα άτυπο ντουέτο φωνών έχει στο ένα track μόνο ένα “la la la la” ενώ στο άλλο επαναλαμβάνονται διαρκώς οι δύο λέξεις του τίτλου. Τελειώνει με έναν καθοδικό ήχο, σα να τελειώνει το ταξίδι. Η χρήση του banjo στο American Face Dust επαυξάνει το συνολικό αποτέλεσμα της ενορχήστρωσης, κάνοντας μας να αναπολήσουμε στιγμιαία το Journey of the Sorcerer των Eagles.

Το Eating Us τελειώνει, σβήνοντας αργά με ένα άτιτλο instrumental. Σε στιγμές, θαρρείς πως η ακουστική κιθάρα και τα synths (ένα εκ των οποίων ακούγεται σαν φλάουτο) θα πάψουν απότομα, και την θέση τους θα πάρει ο χαρακτηριστικός ήχος της βελόνας που ξύνει την στάμπα του βινυλίου –υπενθυμίζοντας τον ακροατή πως η πλευρά τελείωσε.

Αυτό το άλμπουμ είναι το ιδανικό soundtrack για να συνοδεύσετε τις περιπλανήσεις σας στο «εσωδιάστημα» σε ημιφωτισμένα δωμάτια ή σε εκείνα τα τεμπέλικα ηλιόλουστα απογεύματα…

[ Ελεύθερη Μετάφραση από: http://blogcritics.org ]

Official Site: http://www.blackmothsuperrainbow.com/

Tracklist:

01.Born on a Day the Sun Didn’t Rise

02.Dark Bubbles

03.Twin of Myself

04.Gold Splatter

05.Iron Lemonade

06.Tooth Decay

07.Fields Are Breathing

08.Smile the Day After Today

09.Sticky

10.Bubblegum Animals

11.American Face Dust

Σας άρεσε αυτό το άρθρο; Εγγραφείτε στο RSS feed για να μην χάνετε ποτέ κανένα από αυτά!!!

Leave a Reply