• Επιλέξτε κατηγορία
• Electronica
• Featured
• Indie Pop
• Indie Rock
• Post Rock
• Synth Pop
• Video

Σύμπτωση ή οργανωμένο σχέδιο; : Το όνομα του Aidan Baker φιγουράρει (σχεδόν) σε κάθε δεύτερη κυκλοφορία. Είναι κάτι σαν τον Robert Pollard του heavy ambient, υπερ-παράγοντας μουσική άλλοτε ως μέλος των Nadja, άλλοτε με το όνομά του και συχνότερα με τα πάμπολλα ψευδώνυμά του. Ο Eric Quach των thisquietarmy μπορεί να μην είναι τόσο «γόνιμος» όσο ο Aidan Baker και οι Nadja, παραμένει όμως πανάξιος δημιουργός εκλεπτυσμένων σκοτεινών ατμοσφαιρών. Στην πρώτη τους συνεργασία, Orange, επιβεβαιώθηκε η φήμη τους: με νευρικά, θορυβώδη και droning instrumentals, το αισθανόσουν σαν μια κλειστοφοβική στροφή προς τα μέσα. Σε αυτή, την νέα τους συνεργασία με τίτλο A Picture of a Picture, δεν λείπουν οι εκπλήξεις, με την προσωπική ενδοσκόπηση του Orange να αντικαθίσταται από μια πιο ανοιχτή προσέγγιση. Στο ξεκίνημα, το Imagistic Continuity αρχίζει με ένα αργό fade in, ανεβάζοντας την ένταση σταδιακά ύστερα από δυο λεπτά περίπου. Μπαίνει με ένα ήρεμο drone το οποίο δυναμώνει αργά, την ίδια στιγμή που κιθάρες τιγκαρισμένες με sustain συνθέτουν το ηχητικό σύνολο δημιουργώντας ένα παλινδρομικό παλμικό θέμα που μοιράζει τον θόρυβο σε απρόβλεπτα σημεία στον χώρο. Στα μισά του κομματιού, οι κιθάρες παύουν την παλινδρόμησή τους και αλλάζουν σε αγγελικές χορωδίες καθώς ο βόμβος στο background αντιδρά και τα πάντα χτυπούν με δύναμη. Αν και η ένταση συνεχίζεται, έχεις την εντύπωση πως δεν «ανοίγεται» προς τα έξω, απλά απλώνεται και κατακάθεται πριν εξανεμιστεί. Το ηχητικό αποτέλεσμα αποδίδει τι θα ήταν η ανατολή του ηλίου αν συνοδευόταν από μουσική.

Ο άνεμος μας μεταφέρει απευθείας στο επόμενο, Loss of Perspective, εξαπολύοντας απόκοσμες κιθαριστικές ανησυχίες με συνεχείς διακυμάνσεις ήχου και εντάσεως. Αργότερα, η μυστηριώδης ατμόσφαιρα και οι δυσοίωνοι άνεμοι δίνουν την θέση τους στο τρέμολο της κιθάρας και μας έρχονται στο νου ακτίνες ήλιου που χαράζουν τις σκιές και αντανακλούν ό,τι αγγίζουν στο χώρο. Καθώς «χτίζεται» το ηχητικό σύνολο, τα επί μέρους κομμάτια του δονούν και διηθούν καθώς το γενικό φάσμα επικεντρώνεται από ένα πλατύ κάδρο στη μελέτη των συστατικών του φωτός και ολοκληρώνεται με μια stop motion εικόνα των σύννεφων που περνούν από το κάδρο και καταλήγουν σε ένα fade out.

Εκεί που το Loss of Perspective θυμίζει εικόνα ενός αργού σκορπίσματος, το Negative Space επαναφέρει την αγνή ενέργεια επικαλύπτοντας και κρούοντας νότες διυλισμένες με delay. Ύστερα από μερικά λεπτά, ένας ψηλότερος βόμβος παρεμβαίνει δυναμικά, καθώς ένα παλμικό μπάσο βγαίνει από τη σίγαση και αποκαλύπτεται δειλά στις χαμηλές συχνότητες και άλλο ένα βουητό στροβιλίζεται μέσα και έξω από τη μίξη. Κιθάρες με distortion επιβάλλουν την έντασή τους και ήχοι σφυριγμάτων προσθέτουν ένα ακόμα ρυθμικό στοιχείο. Στην συνέχεια, με το distortion σε ύφεση, τα drones σβήνουν και μένουν τα σφυρίγματα να σημάνουν το τέλος.

Αν το Imagistic Continuity απεικονίζει την χαραυγή, τότε το Horizon Line, που κλείνει και το δίσκο, απεικονίζει το ηλιοβασίλεμα. Όχι όμως από αυτά που βλέπουμε εδώ στη Γή, αλλά ένα γαλαξιακό ηλιοβασίλεμα, καθώς η απόλυτη δύναμη μιας μαύρης συμπαντικής τρύπας υποτάσσει τα πάντα γύρω της αργά και με σιγουριά. Το σφύριγμα που έκλεισε το προηγούμενο κομμάτι μεταλλάσσεται σε μια ταχυπαλμία ήχων που θυμίζει γρύλους τη νύχτα. Βόμβοι αναπνοών ξεδιπλώνονται ο ένας πάνω από τον άλλο διασπείροντας μαζί με ισχνούς λαρυγγισμούς και βαθιά χωμένα keyboards, ώσπου ο βορβορυγμός των χαμηλότερων συχνοτήτων «παντρεύεται» με χαοτικά πλήκτρα και ανεβάζουν σε ένταση και καταλαμβάνουν τον χώρο εκπαραθυρώνοντας ό,τι υπήρχε πριν από αυτά με ωμή ένταση. Το 20λεπτο κομμάτι πλησιάζει προς το κλείσιμό του και την απόλυτη ακινησία με τον ίδιο τρόπο που ο δίσκος ξεκίνησε πριν μια ώρα περίπου.

Κλείνοντας, δεν πρέπει να παραλείψουμε την συνεργασία του Aidan Baker με τον Tim Hecker στο Fatasma Parastasie –δουλειά που, μαζί με αρκετές άλλες, αποδεικνύει την αξία του Aidan στο να συνθέτει και να επικοινωνεί τη δημιουργικότητά του και την ικανότητά του πάνω στα ambient soundscapes. Όσον αφορά το A Picture Of A Picture, πρόκειται για μια απολαυστική ηχητική εμπειρία και σίγουρα από τις πιο φιλόδοξες του είδους –ένα είδος που συχνά εκλείπει σε αυτοσχεδιασμούς και πλατιά instrumentals. Κάθε κομμάτι του είναι και μια επιτυχώς πραγματοποιημένη ιδέα και όλα μαζί «συνεργάζονται» σε έναν κύκλο που περιγράφει μια πλήρη ιστορία.

Σημειώστε άλλη μια επιτυχία στο παλμαρέ του Aidan Baker. Ας το βάλει κάποιος τώρα σε ένα στούντιο μαζί με τον Fennesz….

[ Ελεύθερη Μετάφραση από: http://www.adequacy.net ]

MySpace (Aidan Baker): http://www.myspace.com/aidanbakermusic

Official (thisquietarmy): http://www.thisquietarmy.com/tqa/

Tracklist:

Σας άρεσε αυτό το άρθρο; Εγγραφείτε στο RSS feed για να μην χάνετε ποτέ κανένα από αυτά!!!

Leave a Reply