• Επιλέξτε κατηγορία
• Electronica
• Featured
• Indie Pop
• Indie Rock
• Post Rock
• Synth Pop
• Video

Αν και στις Η.Π.Α η φήμη των Warpaint εξαπλώνεται συνεχώς εδώ και καιρό (ως και ο μακαρίτης ο Heath Ledger ακούγεται πως ήταν θαυμαστής τους), το όνομά τους στην Ευρώπη παραμένει σχεδόν άγνωστο.

Σχετικά πρόσφατα, η μπάντα κατάφερε να υπογράψει συμβόλαιο με την Rough Trade και έτσι το ενδιαφέρον για τη δουλειά τους αναμένεται να αποκτήσει τις διαστάσεις που τους αναλογούν και εδώ στην Ευρώπη, πριν εξαπλωθεί και στον υπόλοιπο κόσμο. Στα τέλη του 2009, έφτασε και στα μέρη μας μια επανακυκλοφορία του ντεμπούτου τους, Exquisite Corpse EP, και έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψουμε από πρώτο χέρι προς τί τόσος ντόρος στην underground indie σκηνή της Αμερικής με αυτά τα παιδιά από το Λος Άντζελες.

Με το παραμικρό πρώτο άκουσμα, το όλο hype αρχίζει να ξεδιαλύνεται και η μουσική λύνει από μόνη της τις όποιες απορίες. Τα βλέμματα και τα αυτιά που έχουν τραβήξει πάνω τους οι Warpaint φαίνεται πως δεν στράφηκαν προς τα εκεί τυχαία. Το CD βρίθει από γνώριμες και αγαπημένες ηχητικές παραπομπές: Μια ιδέα από Asobi Seksu εδώ, μια γεύση από Blonde Redhead εκεί και μια γενναιόδωρη δόση από την αύρα της σκηνής της Νέας Υόρκης που γίνεται όλο και πιο δημοφιλής τον τελευταίο καιρό. Τα γυναικεία φωνητικά φέρνουν στο νου μια δαιμονισμένη Karen O (των Yeah Yeah Yeah’s) και παραμένουν στο επίκεντρο του δίσκου καθ’ όλη την μισάωρη διάρκειά του. Τα φωνητικά τρίζουν με ένα ηλεκτρονικό τερέτισμα, οξύνοντας και ακονίζοντας τα όρια του δίσκου σε μια αιχμηρή ακμή.

Παρόλο που η μουσική τους αγγίζει με αυτοπεποίθηση κάμποσες ψηλές ηχητικές «κορυφές», η μπάντα δείχνει πιο σοβαρή και κατασταλαγμένη στα πιο ατμοσφαιρικά και ευαίσθητα σημεία του ΕΡ. Το εναρκτήριο Stars σιγοκαίει τα αυτιά μας πριν επιτρέψει σε μια τενεκεδένια ακολουθία κρουστών να κλέψει από τη λάμψη του. Η πειραματική του διάθεση δεν σε αφήνει να «χαζεύεις», αλλά σε βουτάει από το μανίκι και σε τραβάει μαζί της μέσα στην παλμική ζεστασιά της μουσικής και στα υπνωτικά ψιθυρίσματα των τριών τραγουδιστριών.

Το Elephant είναι ένα βίαιο και συνάμα πιασάρικο ξέσπασμα αδυσώπητου μπάσου και εκκωφαντικής κιθάρας. Τα κελαριστά, ηλεκτρωθούμενα φωνητικά βογκούν πάνω από τη μουσική, καθώς οι μελωδίες εκτροχιάζονται εκτός ελέγχου, καθιστώντας το τραγούδι μια έντονη και ευφυέστατη πεντάλεπτη ταξιδιάρικη εμπειρία.

Οι Warpaint κατάφεραν αυτό που φάνταζε αρχικά ακατόρθωτο: να ισορροπήσουν το αλλοπρόσαλλο indie rock με μια ώριμη και ουσιώδη γαλήνη. Υπάρχουν βέβαια και τα σημεία που παραείναι «λιπαρά» για ένα τέτοιο εγχείρημα -όπως το Billie Holiday, το οποίο ηχεί όμορφα με το πρώτο άκουσμα αλλά εξασθενεί μετά από λίγο κυρίως λόγω της σχεδόν επτάλεπτης διάρκειάς του. Το ιδιαίτερο «χαρμάνι» που επιδιώκει να φτιάξει η μπάντα, μια μίξη έντονων πειραματισμών και στοιχειωμένων ατμοσφαιρών, ίσως να ακούγεται λίγο «ακατάστατο» και σοκαριστικό στην αρχή, όμως η αφοσίωση που αφιερώνει η μπάντα στο έργο της σβήνει κάθε αμφιβολία για το τελικό αποτέλεσμα.

Εν ολίγοις, το Exquisite Corpse είναι από τις δουλειές που ωριμάζουν μέσα μας με τον καιρό, όπως κάθε ουσιαστική εμπειρία. Μια εμπειρία που δεν απολαμβάνεται βάζοντάς το CD στο repeat και περιμένοντας νωχελικά κάποια αποκάλυψη. Η μπάντα δίνει ένα σαφές στίγμα των ικανοτήτων της και δεν φοβάται να κρύψει τις αδυναμίες της. Αυτό που σίγουρα κατάφεραν είναι να εκτοπίσουν ορδές ολόκληρες συγκροτημάτων που επιχείρησαν παρόμοιες ηχητικές ακροβασίες. Και ακόμα βρίσκονται στην αρχή, χωρίς καν να έχουν ανακοινώσει την κυκλοφορία ενός LP. Αν αυτό δεν σας κάνει να αδημονείτε, τότε μάλλον πρέπει να αναθεωρήσετε τα μουσικά σας γούστα…

[ Ελεύθερη Μετάφραση από strangeglue.com ]

MySpace: http://www.myspace.com/worldwartour

Tracklist:

1. Stars
2. Elephants
3. Billie Holiday
4. Beetles
5. Burgundy
6. Krimson

Σας άρεσε αυτό το άρθρο; Εγγραφείτε στο RSS feed για να μην χάνετε ποτέ κανένα από αυτά!!!

Leave a Reply